[รักวุ่นๆ กับคุณเลขา]
[มีออร่า]
[เลขาในตำนาน]
[พี่ชาย]
[เพื่อน]
อยากจะรู้เหรอว่าทำไมตอนนั้น
ฉันถึงเลือกจ้างเธอ
คะ
ค่ะ
เพราะว่าเธอคือมีโซ
เพราะว่าเธอคือคิมมีโซ
หมายความว่ายังไงคะ
คุณรู้จักฉันมาก่อนสัมภาษณ์งานเหรอคะ
ไม่ใช่
ฉันอยากรู้มาตลอดค่ะ ว่าทำไมถึงได้งานนี้
สมัยฉันเป็นพนักงานชั่วคราว ที่แผนกกิจการทั่วไป
รุ่นพี่เคยแนะนำให้ฉัน สมัครเป็นเลขาที่ต่างประเทศ
ฉันไม่เคยว่าตัวเองจะได้งานเลย
ตอนที่ได้งานก็เลยตกใจมาก
ฉันอยากรู้ว่าคุณหมายความว่ายังไง
ไม่มีเหตุผลพิเศษอะไรหรอก
อย่างที่บอก ฉันจ้างเธอ เพราะเธอคือคิมมีโซ
เพราะคิมมีโซ
เป็นคนที่มีคุณสมบัติน่าประทับใจน้อยที่สุด
- คะ - ฉันเลือกคนที่...
พร้อมจะไปอเมริกา และฝ่าฟันทุกอย่างไปกับฉัน
ฉันว่าคนที่เก่งเกินไป ไม่น่าจะทนได้
ฉันเลยเลือกคนที่ประวัติด้อยที่สุด
คนที่จะไม่มีบริษัทอื่นมาแย่งตัวไป
หรือลาออก
ฉันก็หลงคิดว่ามีเหตุผลอะไรซะอีก
ฉันขอกลับบ้านก่อนนะคะ
เธอ...
คุยเรื่องในอดีตกับพี่ฉันสนุกเลยสิ
ฉันเห็นพวกเธออยู่ด้วยกันน่ะ
ได้เจอพี่ชายที่ตามหาแล้ว รู้สึกยังไงบ้างล่ะ
ก็ดีใจที่ได้เจอค่ะ
แต่จริงๆ ก็ยังไม่อยากเชื่อว่ามันจริง
อืม
แบบนี้...
เธอก็คงได้ฟังเรื่องของฉันแล้ว
รวมถึงเรื่องที่เกิดขึ้นกับพี่ฉัน
เพราะฉันเป็นคนทิ้งเขาไว้เอง
ค่ะ
ฉันได้ยินว่าคุณจำเรื่องตอนนั้นไม่ได้เลยด้วย
การที่คุณจำเรื่องตอนนั้นไม่ได้
อาจเป็นเพราะว่ามันหนักหนา จนคุณอยากจะลืมก็ได้นะคะ
อย่าโทษตัวเองเลยค่ะ
ฉันกลับก่อนนะคะ เจอกันพรุ่งนี้ค่ะ
[ถึงพี่ชายของฉัน]
[วันนี้ฉันเล่นซ่อนหากับพี่สาวที่สนามเด็กเล่นด้วย]
[ฉันเป่ายิ้งฉุบแพ้เลยต้องเป็นคนหา]
[แต่ฉันก็เจอพี่ทั้งสองคนนะ]
[พี่บอกว่าฉันซ่อนหาเก่ง เล่นไม่สนุกเลย]
[ฉันจะเป็นคนที่หาเก่ง และหาพี่ชายให้เจอ]
[เรซูเม่]
คุณรู้จักฉันมาก่อนสัมภาษณ์งานเหรอคะ
นี่
- คอแข็งมั้ยคะ - ไม่เลยค่ะ
- ให้เธอดื่มไปเถอะน่า - จริงๆ ฉัน...
- ดื่มให้คุณคิม - ดื่มให้คุณคิม
ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ
เช่นกันค่ะ
ผอ.ครับ
ผอ.
มีอะไรเหรอ
คือ...
คุณไม่ต้องมากินข้าวกับพนักงานก็ได้ครับ
ไม่ได้ ผมต้องมา จะได้รับรู้เรื่องภายในด้วย
ผมคิดถูกที่มา
ชน
หยุดก่อน
ชื่ออะไรครับ
คิมมีโซค่ะ
- คุณคิมมีโซ - ค่ะ
คุณรู้จักผมมั้ย
ค่ะ ลูกชายประธาน
ไม่ใช่เหรอคะ
ถูกแล้วครับ
ค่ะ
- คุณมีโซ - ค่ะ
- ฝากตัวด้วยนะคะ - ชน
ให้ตาย
[ผู้อำนวยการอียองจุน]
เรียบร้อยดีครับ
ส่วนการเลือกเลขาไปต่างประเทศ
ผมได้ยินว่ามีพนักงานชั่วคราว อยู่ที่แผนกกิจการทั่วไปอยู่
บอกให้เธอสมัครเข้ามาด้วยสิ
ได้ครับ
สวัสดีค่ะผอ.
ฉันชื่อคิมมีโซ จากวันนี้ไป...
ฉันจะมาเป็นเลขาคุณค่ะ
ฉันจะตั้งใจทำงาน ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ
ครับ คุณคิมมีโซ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ
เงยหน้าขึ้นมาได้แล้วล่ะ
คะ
ค่ะ
[ตอนที่ 7]
ไม่ใช่ยองจุน แต่เป็นพี่ชายเขาเหรอ
ค่ะ พี่ชายเขาคือคนที่ฉันตามหา
แล้วคุณผิดหวังเหรอครับ
คะ หมายความว่ายังไง
ก็คนที่คุณตามหามาตลอด...
ไม่ใช่ยองจุน แต่กลับเป็นพี่ชายเขา
คุณก็ดูผิดหวังด้วย
ฉันเหรอคะ
ไม่เลยค่ะ
แต่ฉันอยากบอกคุณไว้ จะได้ไม่เข้าใจผิดกันน่ะค่ะ
ยังไงช่วยทำเป็นไม่รู้เรื่องนี้ ต่อหน้ารองประธานด้วยนะคะ
ฉันขอตัวค่ะ
เป็นพี่ชาย ไม่ใช่ยองจุนเหรอ
เหมือนยองจุนจะถูกผลักออกไปอีกนิดแล้วสิ
ครับ ผอ.ชเว
เที่ยงวันนี้เหรอครับ
ไม่ว่างครับ
พอดีประชุมเช้ามันลากยาวเลยน่ะครับ
ครับ ได้ครับ
ของไปไหนหมดเนี่ย
เลขาซอล
เหนื่อยจัง
พรุ่งนี้อยากพักอะ
นั่นสิ ทำไมต้องมาเวิร์กชอปวันเสาร์อาทิตย์
แต่มันก็แค่ปีละครั้งเอง
ก็เข้าร่วมไปเพื่อความสมัครสมานสามัคคีของทีมไง
อีกอย่าง หอศิลป์
ก็เป็นโครงการที่รองประธานให้ความสำคัญมาก
คิดดูสิว่าเขาจะมีความสุขแค่ไหน
ถ้าเราแสดงให้เขาเห็น ถึงความใส่ใจของเราบ้าง
เขาต้องพูดไม่ออกแน่นอน
ว่าไง
เออน่า เขียนในตารางไปก่อน
แต่เราจะไปที่ที่อากาศสดชื่นเลย
ดื่มแอลกอฮอล์กันนิดหน่อย
พักผ่อนยาวๆ
สนุกด้วยกัน คิดแบบนั้นสิ
เครื่องดื่มต้องเด็ดดวงแน่เลยค่ะ
ดื่มในที่ที่อากาศสดชื่น
ถูก
อยากไปด้วยจัง
เลขาซอล อย่าเสียใจไป
ไปด้วยกันเลย
- จริงเหรอคะ - อืม
งั้นฉันไปซื้อของให้เองค่ะ
ฉันจะซื้อแอลกอฮอล์กับเนื้อ
เพิ่งเคยเห็นเลขาซอล เป็นตัวตั้งตัวตีครั้งแรกเลยนะเนี่ย
เลขาซอลอยู่นี่หรือเปล่า อยู่นี่เอง
ตามหาตั้งนาน
- แล้วทำไมไม่โทรมาล่ะคะ - เธอลืมโทรศัพท์ไว้
แล้วตามหาฉันทำไมเหรอคะ
เดี๋ยวฉันมีประชุม
ไปเตรียมรายงานตรวจสอบบัญชีให้ที
ผอ.คะ
อันนั้นมันกำหนดส่งวันศุกร์นะคะ
วันนี้...
วันศุกร์ใช่มั้ย
- ใช่ครับ - ใช่ค่ะ
วันนี้วันศุกร์ครับ
ตายจริง วันนี้วันศุกร์เหรอคะ
- เจอกันพรุ่งนี้นะคะ - ค่ะ
ผอ.หัวร้อนเลยสิครับ
ไม่ครับ
ปกติก็ต้องมีพลาดวันละเรื่อง
ผมชิน
ไว้เจอกันครับ
- เขาบอกว่าพลาด - พลาดแหละ
นี่ลูก เมื่อไหร่จะอยู่กับแม่บ้าง
เมื่อวานก็ไปข้างนอกทั้งวัน
ขอโทษครับ ผมต้องไปเจอคนสำคัญน่ะ
คนสำคัญเหรอ
แฟนหรือเปล่า
ก็...
ใช่มั้งครับ
อีกแล้วนะ เจ้าชู้จริง
รอบนี้ไม่เหมือนเดิมแล้วครับ
ในที่สุดผมก็เจอเนื้อคู่สักที
ลูกพูดจาโรแมนติกแบบนี้ เพราะเป็นนักเขียนแน่เลย
ผมก็รู้สึกว่าเราถูกขีดมาให้คู่กัน
แต่เราก็หากันจนเจอไง
ฉันว่าไม่เจอน่าจะดีกว่า
สวัสดีค่ะ
คะ มื้อเที่ยงเหรอคะ
เมื่อวานมันกะทันหันไป เลยยังไม่ค่อยได้คุยอะไรกัน
เรายังมีเรื่องให้คุยกันอีกเยอะเลยนะ
รายงานธุรกิจประจำสัปดาห์ค่ะ
แล้วก็...
อะไร
คุณจีอาจะเข้าประชุมกับผู้ซื้อ จากยูเคกรุ๊ปนะคะ
แล้วก็ไม่มีตารางงานอื่นแล้วค่ะ
ฉันขอไปทานข้าวเองได้มั้ยคะ
มีนัดเหรอ
นักเขียนอีซองยอนชวนไปน่ะค่ะ
ก็ไปสิ
ค่ะ
เมื่อคืนหลับสบายมั้ยครับ
ผมนอนไม่หลับเลย
คะ
ผมนอนไม่หลับเลยครับ
ตอนที่อยู่ในบ้านร้างมืดๆ น่ากลัวๆ...
ผมไม่ได้อยู่คนเดียว
ความรู้สึกพวกนั้นมันกลับมาอีกครั้ง
ฉันเองก็ตกใจค่ะ
คนที่ฉันตามหามานาน อยู่ใกล้ตัวเหลือเกิน
เจอผมแล้ว อยากทำอะไรที่สุดเหรอครับ
คุณตามหาผมมานานแล้วนี่ครับ
ไม่รู้สิคะ
แค่อยากตามหาให้เจอ
หรือว่าเป็นรักแรกครับ
ก็ไม่เชิงหรอกค่ะ
ผมอาจจะไม่ใช่รักแรกของคุณ
แต่คุณจะช่วยผมตามหาความทรงจำใช่มั้ย
รองประธาน มาทำอะไรที่นี่คะ
ฉันต่างหากที่ต้องถาม
เธอลืมเรื่องประชุมกับยูเคกรุ๊ปหรือไง
ฉันบอกไปแล้วนะคะ ว่าคุณจีอาจะเข้าประชุมแทน
มันเป็นหน้าที่ของเธอมาตลอด ครั้งนี้เธอก็ต้องไปกับฉันด้วย
พวกเขาห่วงเรื่องความปลอดภัย เลยต้องการที่จะประชุมกับคนเดิม
เธอก็รู้
เหรอคะ
ใช่ไง
งั้นฉันขอตัวก่อนนะคะ
ครับคุณมีโซ ไว้เจอกันนะครับ
เลขาคิม ไปรอที่รถก่อน
ค่ะ
อย่ามายุ่งกับคิมมีโซอีก
ไม่ต้องมายุ่งเรื่องของเรา
"เรื่องของเรา" เหรอ
คำว่าเรานี่...
ใช้ได้แค่คนอย่างผมกับเธอมากกว่า
เราปรับตัวเข้าหากันมาตลอดเก้าปี
รู้อะไรมั้ย
คุณมีโซตามหาฉันมานานกว่าเก้าปี
เธออยากเจอฉันมานานแล้ว
และสุดท้ายเราก็ได้มาเจอกัน เพราะความมุ่งมั่นของเธอ
เราถูกกำหนดมาให้คู่กัน
เขียนนิยายอยู่เหรอ
หรือจะเอาไว้ใส่เรื่องใหม่
แต่มันดูเพ้อจนเกินจะเป็นจริงได้ซะมากกว่า
ไม่รู้สิ
เดี๋ยวก็รู้ว่ามันจะเป็นจริงหรือเปล่า
เมื่อกี้เขาบอกว่า "ไว้เจอกัน"
หมายความว่ายังไง
ฉันจะไปเขตปรับปรุงใหม่กับเขาหลังเลิกงานค่ะ
เขตปรับปรุงใหม่เหรอ
ค่ะ
เราไปที่บ้านเก่าฉันไม่ได้
เพราะมันเปลี่ยนเป็นยูมยองแลนด์ไปแล้ว
ก็เลยคิดว่าถ้าไปที่ที่คุ้นเคย ก็น่าจะดี
เขาอาจจะนึกอะไรออกบ้าง
ฉันก็อยากไปรื้อฟื้นความทรงจำด้วย
อย่าไปนะ
อย่าไป
ฉันอยากไปค่ะ
ฉันมีอีกหลายเรื่องที่อยากรู้
อิ่มจัง
ซุปเต้าเจี้ยวเข้มข้นอร่อย จนกินไปตั้งสองชาม
อิ่มจนอืดเลย
- กินเยอะมากเลยนี่คะ - ใช่
- สวัสดีครับ - สวัสดีค่ะ
ไปทานข้าวกันมาเหรอครับ
ค่ะ ไปทานสลัดมาเพิ่งกลับค่ะ
นั่นมื้อเที่ยงของคุณเหรอคะ
มันไม่ดีต่อสุขภาพนะ
ต้องกินให้อิ่มท้องสิคะ
ผมชอบให้สมองอิ่ม...
มากกว่าอิ่มท้องน่ะครับ
ขอเอาเวลาทานมื้อเที่ยงไปทำงานดีกว่า
จะว่าไป พรุ่งนี้ต้องไปเวิร์กชอปกันนี่คะ
คุณไปมั้ยคะ
ถามทำไมคะเนี่ย
ไม่ล่ะครับ
ผมงานยุ่งอยู่ ขอตัวก่อนนะครับ
แหมๆ คุณโกควีนัม
คือผมได้ข่าวมา
- ข่าวอะไรครับ - ผมได้ยินมาว่า...
แค่นี้ก็อยู่ได้เป็นอาทิตย์แล้วนี่ครับ
นี่คุณบอกความลับผมแล้วเหรอ
คะ
ผมไม่ได้รู้มาจากคุณจีอา
มันก็ไม่น่าเป็นความลับนี่ครับ
เดี๋ยวก่อนนะ
กลัวผมแย่งเหรอครับ
ตัวผมร้อน ผมกินไม่ได้
นี่พูดถึงอะไรเหรอครับ
คุณควีนัม
คือผมว่ามันแปลก...
ที่คุณทำงานล่วงเวลาได้ขนาดนั้น
ผมได้ยินว่าคุณ...
ดื่มน้ำโสมที่แม่ส่งมาให้ใช่มั้ยล่ะ
เห็นว่าอยู่ได้เป็นอาทิตย์เพราะน้ำโสมเลย
อ๋อ น้ำโสม
บ้าจริง
หรือว่า...
คุณมีความลับอื่นอีก
- ไม่มีครับ มีแค่เรื่องน้ำนี่แหละ - เหรอ
แบบนี้คงโทรหาแม่บ่อยเลยสิครับ
ผมว่าผมไปเวิร์กชอปด้วยดีกว่า
จะได้เข้าใจงานมากขึ้น
ดีเลยค่ะ
อะไรของเขาเนี่ย
คุณยังไม่ลืมนัดมื้อเย็นวันนี้ใช่มั้ยคะ
เลขายางจะไปกับคุณนะคะ
แล้วเธอล่ะ
จะไปรื้อฟื้นความทรงจำกับพี่ในอดีตหรือไง
อะไรนะคะ
ใช่ค่ะ
อย่าไปนะ อย่าไป
อย่าไป
ขอตัวนะคะ
คิดจะไปไหนน่ะ
ไปเพื่อหาความทรงจำเก่าๆ หรือไง
แทนที่จะเอาเวลามาสร้างความทรงจำกับฉัน
ค่ะ ฉันเพิ่งเลิกงาน เดี๋ยวนั่งแท็กซี่...
เป็นอะไร
อยู่ๆ ยกเลิกนัดกินเลี้ยงไปออกกำลังกายเนี่ย
วันนี้ไม่มีอารมณ์คุยไร้สาระ
มีเรื่องอะไร
ไม่รู้
ทายซิใครเอ่ย
เล่นบ้าอะไรวะ
ปล่อย
ทายก่อนนี่ใครเอ่ย
ถ้าไม่ปล่อยตอนนี้
ก็เตรียมเก็บของออกจากออฟฟิศได้เลย
ไม่ใช่ ไม่ใช่ ทายซินี่ใครเอ่ย
"ใครเอ่ย"
ฉันจะไม่รู้หรือไงว่านายเป็นใคร
นายอาจจะคิดว่านายรู้จักฉันดี
แต่จริงๆ นายอาจจะไม่รู้เลยก็ได้
- ฮะ - ฉันไม่ใช่แค่เพื่อน
แต่ฉันเป็นเพื่อนรัก
ที่ไม่อยากเห็นนายเจ็บ
ที่นี่คุ้นเคยที่สุดแล้วล่ะค่ะ
เป็นไงบ้างคะ พอจะนึกอะไรออกมั้ย
ไม่รู้สิครับ
ผู้หญิงที่จับตัวเราไป เป็นเมียน้อยของคนที่แต่งงานแล้ว
หลังจากที่เธอแท้งลูก เธอก็โดนบอกเลิก
เลยมาจับตัวพวกเราด้วยความโกรธ
ใช่ค่ะ พอคุณพูดขึ้นมา
ก็เหมือนจะเป็นคนที่โตกว่าเรา
ว่าแต่
จำได้มั้ยครับว่าเราออกมาจากบ้านนั้นยังไง
ไม่แน่ใจค่ะ
แต่จำได้ว่าเราจับมือกัน...
แล้วก็ออกมาจากที่นั่น คุณไปส่งฉันที่บ้านด้วยนะคะ
ผมไปส่งคุณที่บ้านด้วยเหรอ
แล้ว...
ตอนนั้นคุณเรียกผมว่ายังไง
เรียกว่าพี่ค่ะ
แล้วเรียกแบบนั้นอีกได้มั้ย
ผมก็อยากพูดแบบกันเองกับคุณ
ยองจุน ไอ้โง่ ทำไมอ่อนหัดแบบนี้
นายต้องยืดขาให้สุดกว่านั้น เพื่อให้มันได้ท่า
นายต้องเรียนแล้วล่ะ
มาแข่งกันมั้ยล่ะ
ขอโทษครับ
เป็นอะไร ดูหงุดหงิดจัง
ฉันมีของที่ไม่อยากโดนแย่งไป
อืม ก็อย่าให้ใคร...
มาเอาตัวเลขาคิมไปสิ
พูดอะไร ไม่ได้หมายถึงเลขาคิมสักหน่อย
พอเลยนะ ไอ้เจ้าของตัวดี
จะมาแต่งเรื่องญาติ เรื่องเพื่อนที่มหาลัย
แล้วอ้อมค้อมไปถึงไหน
สารภาพมาตรงๆ เลยดีกว่า
แมนๆ คุยกันน่ะ
- เดี๋ยว - เลิกแก้ตัว
ไปสารภาพความรู้สึกกับเธอซะ
นายกับเลขาคิมจะมากุ๊กกิ๊กกันแบบนี้ตลอดไปไม่ได้
- กิ๊กอะไร - แล้วมันยังไง
พวกนายชอบกัน แต่ไม่ได้คบกัน
มันมีคำไหนมากกว่ากิ๊กมั้ยเล่า
ไปซะเถอะ
ไปตามหาหัวใจเขาซะ อย่าลืมว่านายเป็นใคร
จะสิ่งของหรือคน นายก็ได้ทุกสิ่งที่ต้องการเสมอ
นายนี่มันตัวปัญหาสุดๆ
- ตัวปัญหาเหรอ - ถอนคำพูดจ้า
สู้ๆ ครับ
บันทึกที่พี่ถามถึงน่ะค่ะ
[ถึงพี่ชายของฉัน]
[วันนี้พ่อซื้อคาราเมลมาด้วย]
หวังว่ามันจะช่วยให้ความทรงจำกลับมานะคะ
จริงๆ ฉันโทษยองจุนมาตลอดเลยนะ
ถ้าไม่มีเขาสักคน
ฉันคงไม่ต้องเจออะไรแบบนั้น
แต่ความรู้สึกพวกนั้นมันก็ค่อยๆ หายไป
พอรู้ว่าวันนั้นมีเธออยู่กับฉันด้วย
คะ
การที่เราได้มานั่งคุยกันถึงเรื่องที่เคยเกิดขึ้น
ฉันเองก็ขอบคุณเขานะ
แป๊บนึงนะคะ
ค่ะ
คะ เรื่องด่วนเหรอคะ
ไม่ต้องมาส่งก็ได้
ไม่ได้หรอก นายก็รู้ว่าฉันเป็นสุภาพบุรุษ
งั้นก็กลับไปอย่างสุภาพบุรุษซะสิ
วันนี้เรามีงานด่วนที่บริษัท
วันนี้งานด่วนเยอะจังนะ
รองประธานอ่อนหัดขนาดนั้นเลยเหรอ
กลับกันต่างหาก
รองประธานเก่งมาก จนโดนโจมตีอยู่ตลอด
รู้มั้ยว่าการที่เก่งจนโดนคนอื่นโจมตี มันรู้สึกยังไง
กลับเถอะนะคะ คงมีงานต้องเคลียร์อีกเยอะเลย
โอเค เดี๋ยวพี่โทรหานะมีโซ
ค่ะ ขับรถดีๆ นะคะพี่ซองยอน
"พี่ซองยอน" เหรอ
พี่เหรอ เรียกกันแบบนั้นได้ไง
ก็เราไม่ใช่เพื่อนร่วมงานกันนี่คะ
ฮะ
- ไปกันเถอะค่ะ - เดี๋ยวก่อน
- ไม่ไปแล้ว - คะ
ฉันหิว ทำรามยอนให้กินหน่อย
ความหิวของฉันเป็นเรื่องด่วนนะ
- อะไร... - ฉันเป็นใคร
ฉันเป็นถึงคนที่ต้องรับผิดชอบ ต่อทุกการตัดสินใจในบริษัทยูมยองกรุ๊ปนะ
อาจทำให้เกิดผลกระทบ
ต่อคนในบริษัทและครอบครัวได้เลยนะ
- ค่ะ - ฉันน่ะ
ถ้าไม่ได้กินรามยอน ไม่มีสมาธิทำงานหรอกนะ
ไม่นับว่าเป็นเรื่องด่วนหรือไง
ฉันจะกินรามยอนเดี๋ยวนี้
- ฉันไม่ได้จะกินรามยอนแบบนี้ - ฉันก็ไม่ได้อยากอยู่ในสถานการ์แบบตอนนี้
- ทำไมชอบมาขัดเราอยู่เรื่อยเลยคะ - ฮะ
พอฉันอยู่กับคุณนักเขียนทีไร คุณก็มาแทรกทุกที
นั่นเรียกได้ว่ามาขัดนะคะ
ฉันเข้าใจดีว่าคุณไม่ถูกกับเขาเท่าไหร่
- แต่ฉันอยากจะจำความทรงจำสมัย... - หยุดขุดความทรงจำสมัยเด็กได้แล้ว
- คะ - คนเราควรจดจ่อกับเรื่องอนาคตมากกว่า
ทำไมถึงยอมให้อดีตมาฉุดรั้งตัวเองไว้กัน
เรื่องผ่านมาตั้งนานแล้ว มันสำคัญกับเธอขนาดนั้นเลยเหรอ
สำคัญถึงขนาดที่ ต้องมาหงุดหงิดใส่คนที่กิ๊กกันอยู่เลยเหรอ
"กิ๊ก" เหรอ
ใช่น่ะสิ
ถึงแม้ว่าเราจะยังไม่ได้คบกัน
แต่คำนี้ก็เป็นคำที่บอกถึง ความสัมพันธ์ที่อธิบายไม่ได้ไม่ใช่เหรอ
ฉันชอบเธอและเธอก็ชอบฉันเหมือนกัน
เรากิ๊กกันอยู่ไม่ใช่เหรอ
ก็...
ยอมรับใช่มั้ยล่ะ
เราชอบพอกัน
แล้วนี่อะไร
หวานใจวัยเด็กเหรอ
พูดถึงความทรงจำสมัยเด็กอยู่ได้
ไม่ให้เกียรติกิ๊กคนนี้เลย
เกี๊ยวค่ะ
ขอรามยอนอีกถ้วยค่ะ
ฉันว่านี่ไม่ใช่ที่ที่เราจะมาคุยกันเรื่องนี้นะคะ
เธอพาฉันมาที่นี่เองนะ
เลขาคิม
ฉันทั้งฉลาด หล่อ รวยสุดๆ แถมหน้าที่การงานดี
เพราะงั้นเธอน่ะ
เลิกปฏิเสธและแต่งงานกับฉันได้แล้ว
รอบนี้...
ไม่เหมือนกับที่ฉันถามเธอรอบที่แล้วหรอกนะ
รอบนั้นน่ะ...
ฉันยอมรับว่าพูดเพราะไม่อยากให้เธอลาออก
แต่ทุกอย่างมันเปลี่ยนไปแล้ว
ฉันหมายความตามที่พูดจริงๆ
เพราะงั้น...
เลิกทำแบบนี้ แล้วมาคบกันจริงๆ จังๆ เถอะ
ฉันว่ามันไม่ถูกต้องนะคะ
หมายความว่าไง
เรากิ๊กกันอยู่นี่
ก็ใช่ค่ะ
แล้วทำไมไม่ยอมคบกับฉันล่ะ
คุณพูดออกมาเพราะความหึงหวง
และไม่อยากรู้สึกพ่ายแพ้
ฉันไม่อยากเริ่มความสัมพันธ์แบบนั้นค่ะ
ทั้งความรู้สึกและสถานการณ์ในตอนนี้
ฉันไม่ชอบค่ะ
อะไรนะ
ฉันว่ายังไม่ใช่ตอนนี้ค่ะ
ขอตัวค่ะ
ไม่ได้นะ ต้องตอนนี้ เวลานี้เลย!
เธอทิ้งฉันไว้แบบนี้มากี่ครั้งแล้วนะ
ทำไมต้องมาขอกันแบบนี้ทุกครั้งเลยนะ
- เดินไปๆ - โอ๊ย
เลขาซอลมาถึงคนแรกเลยเหรอคะ
ค่ะ อย่างสมัยเรียน ถ้าเป็นวันปกติฉันก็มักจะมาสาย
แต่ถ้าเป็นวันที่ไปทัศนศึกษา ฉันนี่มาถึงคนแรกเลยค่ะ
ดูจะไม่ใช่เรื่องน่าอวดเท่าไหร่นะครับ
เลขาซอลเตรียมของมาครบแล้วใช่มั้ยครับ
เนื้อ! ต้องเตรียมเนื้อไปย่างนะคะ
ทาดา!
ฉันไม่รู้ว่าพวกคุณชอบแบบไหน
ก็เลยซื้อมาหมดเลยค่ะ
หมูสามชั้น ส่วนคอ
สันคอ บังลมจากหมูที่เลี้ยงในเกาหลี
เลือกกินตามสบายเลยค่ะ
ซื้อผักมามั้ยคะ
ทาดา!
แอลกอฮอล์ล่ะครับ
ทาดา!
- โอ้โห! - สุดยอด!
เยี่ยมไปเลย
โอ้โหๆๆ พอไม่ใช่เรื่องงานนี่เก่งจังเลยนะคะ
ถ้าคุณทำเรื่องอื่นได้เป๊ะแบบนี้
ต้องเก่งเท่าเลขาคิมแน่ๆ เลย
เนอะคะ
ให้ตายสิ ชอบพูดความจริงอยู่เรื่อย
สวัสดีครับ
คุณควีนัมครับ
ใส่สูทไปเวิร์กชอปเหรอครับ
ผมคิดว่าการไปเวิร์กชอป ก็คืองานพิเศษที่เราต้องทำครับ
ก็ได้ๆ ผมมีสูทแค่ตัวเดียว
ต้องตามมาถึงที่นี่เลยเหรอ
ทุกคนมากันครบทุกคนแล้วนะคะ
- ไปกันเลยมั้ยคะ - ไปกันเลย
- ไปกัน! - ยกของขึ้นรถเร็ว
- โอเค - เดี๋ยวฉันยกเองค่ะ
คุณคิมจีอา รู้มั้ยว่าทำไมผมมาเวิร์กชอปด้วย
คะ
อยากไปดูหอศิลป์ล่ะมั้งคะ
เปล่าครับ
ผมมาเพราะจะต้องจับตาดูคุณ
คะ
คุณรู้ว่าผมมีสูทแค่ตัวเดียว
คุณรู้ว่าผมอยู่ห้องเช่าเล็กๆ
ผมไม่ให้คุณบอกคนอื่นหรอกว่า ผมกินอยู่อย่างประหยัด
คนอื่นจะรู้ได้ยังไงคะ มันสำคัญกับคุณมากเลยเหรอ
สำคัญสิครับ
คนคิดว่าผมเป็นหนุ่มบ้างานสุดฮอต
ผมได้รับตำแหน่ง
ชายหนุ่มขวัญใจมหาชน
ผมไม่อยากทำลายภาพลักษณ์ของตัวเอง
เพราะฉะนั้นคุณน่ะ...
สองคนนั้นน่ะ ขึ้นรถได้แล้ว
ไปแล้วครับ
- มาสักทีนะคะ - ครับ
ทำไมกัน
แวะตรงนี้ก็ต้องกินขนมแบบนี้นี่แหละค่ะ
คุณโกไม่กินเหรอคะ
คุมอาหารอยู่เหรอคะ
นั่นสิคะ พักสายตามากินขนมก่อนสิ
อร่อยนะคะ
- ไม่เป็นไร... - เร็วค่ะ อ้ำๆ
กินเร็วค่ะ เร็วเข้า ว้ายตายแล้ว!
ทำไงดี!
ให้ตายเถอะ!
ผมมีสูทอยู่แค่ตัวเดียวนะ
- ให้ตายเหอะ - อะไรนะคะ
มีสูทตัวเดียวเหรอคะ
คิดว่ามีสิบตัวซะอีก
ผมมีสูทแบบนี้สิบตัวครับ
แต่ผมดูแลสูททุกตัว เหมือนกับว่ามันเป็นสูทตัวเดียวที่ผมมี
อย่างนี้นี่เอง
ถอดออกมาสิคะ เดี๋ยวฉันเช็ดให้
ขอโทษนะคะ ขอโทษค่ะ
ค่ะ
ไปนานจังครับ
ตีกับตัวเองอยู่น่ะว่าจะกินอุด้งหรือรามยอน
อุด้งหรือรามยอน
คิดนานเลย
ลองกินดูสิครับ
- นี่ครับ - โห
"รับรามยอนสักชามมั้ย"
นั่นเป็นคำพูดที่ผู้หญิงใช้อ่อยผู้นะคะ
ใช่ๆ เอาไว้ใช้อ่อยเลย
- เนอะ - ค่ะ
อยากจะทานรามยอนก่อนกลับมั้ยคะ
รามยอนเหรอ
ทำไมคนถึงใช้การกินรามยอน มาเป็นความหมายแฝงคะ
เขาอาจจะชวนกินรามยอนจริงๆ ก็ได้
ผมแค่พูดเล่นน่ะครับ
ทำไมต้องซีเรียสขนาดนี้ครับเลขาคิม
ฉันดูซีเรียสเหรอ
เปล่านะคะ นี่ชิลจะตาย
ตกใจหมดเลย
- ฉันกลัวนะเนี่ย - นั่นน่ะสิ
- กินเถอะๆ - กินกันเถอะ
ฮะ
คิดว่าฉันพูดแบบนั้นเพราะว่าหึง
และไม่อยากแพ้เหรอ
ฉันอุตส่าห์พูดออกไปตามความรู้สึก แต่เธอกลับเข้าใจผิดซะได้
อะไรเนี่ย
- เดี๋ยวทำให้ดูนะคะ - โอเค
ถ่ายรูปก่อน
แล้วก็เลือกทรงที่ต้องการ แล้วก็...
- เรียบร้อย - โอ้โห
- ได้แบบนี้เลย - โห!
แล้วก็กดอัดได้
หวัดดี
จีอาค่ะ
ส่งไปให้คุณแล้วค่ะ
- ส่งมาแล้วเหรอ - ค่ะ
- ไหนๆ ขอดูหน่อย - เล่นเลยค่ะ
หวัดดี จีอาค่ะ
- สุดยอดเลย - เหมือนคุณจีอาจริงๆ
เจ๋งไปเลย
- เจ๋งเนอะคะ - ใช่
เรามานั่งเล่นชิลๆ แบบนี้ได้เหรอคะ
ตามตารางแล้ว
ตอนนี้เราต้องเริ่มการนำเสนอวิสัยทัศน์แล้วนี่คะ
เราต้องวางตารางเวลาพวกนั้น เพื่อเสนอเบื้องบนน่ะ
- ใช่มั้ยคะเลขาคิม - ใช่ค่ะ
คิดซะว่าได้มาเที่ยวพักผ่อน ใช้มันให้เต็มที่แล้วกัน
อยากจะอยู่ว่างๆ ไม่ต้องทำอะไรแบบนี้ทุกวันเลย
- เหมือนกันค่ะ ได้ออกมาเที่ยวนี่ดีจริงๆ - ใช่ค่ะ
มีอะไรคะ เริ่มดื่มกันแล้วเหรอ
ครับ การดื่มตอนบ่ายๆ น่ะ
สุดยอดไปเลยนะ
นี่ๆ เราก็อยากร่วมวงด้วยนะ
มาปาร์ตี้กันเถอะ
ข้างๆ นี่มีห้วยด้วย
ทำไมเราไม่ไปที่นั่นแล้วก็พูดคุยกัน
พร้อมกับดื่มไปด้วยล่ะ ดีจะตายเนอะคะ
ไม่ล่ะครับ ผมว่าเราควรคุยกันเรื่องหอศิลป์นะครับ
ไปกันๆ ไปห้วย!
- ไปกันๆ! - ไปกัน!
ไปกันเร็ว!
- ไปละนะ! - ไปๆ!
- เอาจริงเหรอเนี่ย - ต้องหากระติก อยู่ไหนนะ
ต้องสนุกแน่ๆ
อากาศดี๊ดี
เนอะครับ ดีจริงๆ ที่ได้มานอกเมืองแบบนี้
ดีจริงๆ ที่ทุกคนมาได้
ไม่ได้เห็นรถพ่นยาแบบนี้มานานแล้วนะคะ
คนอายุเท่าเลขาคิมยังรู้จักรถนี่อีกเหรอครับเนี่ย
สมัยก่อนนะครับ พอเด็กๆ ได้ยินเสียงรถนี่
ก็จะรีบออกมาแล้วก็วิ่งตาม
เพื่อดมกลิ่นและไล่จับควันพวกนั้น
- ควันฟุ้งไปหมด - แสบจมูกชะมัด
แสบตาด้วย ให้ตายเถอะ
รีบๆ เดินเถอะ
รองประธานมาที่นี่ทำไมคะ
ผมมาที่นี่
ก็เพราะเลขายาง
เขาก็เป็นพนักงานคนนึงในแผนกนี้
เขาก็ต้องมาร่วมเวิร์กชอปด้วยสิ
งั้นก็ให้เขามาคนเดียวก็ได้นี่คะ
ผมก็จะให้เขามาคนเดียวแล้ว
แต่เพราะทุกคนที่ทำงานหนักเพื่อผม มาอยู่กันที่นี่
ผมคิดว่าคงจะมีความหมายต่อผมมาก ถ้าได้มาที่นี่ด้วย
คุณจะอยู่ที่นี่กับพวกเรา...
ไปอีกสองวันเลยเหรอครับ
ใช่ ทุกคนก็คงรู้ดีว่า ทีมคงไม่อาจสมบูรณ์ได้
ถ้าไม่มีผม
- ใช่ๆ! - รู้สึกเป็นเกียรติจริงๆ!
รู้สึกเป็นเกียรติสุดๆ
- ยอดเลย - ปริ่มเลย
- ยินดีที่มาค่ะ - ปลื้มปริ่มสุดๆ
ยอดเยี่ยม!
จะไปไหนกันเหรอ
เราจะเดินไปห้วยเพื่อไปดื่ม...
เรามาซื้อแตงโม
แล้วก็กำลังจะกลับไปที่ที่พักกันน่ะครับ
- ใช่ๆ - พอถึงที่พักแล้ว
เราก็จะเริ่มการนำเสนอวิสัยทัศน์กัน
หลังจากนั้นเราก็จะเริ่มประชุมกัน
สร้างอนาคตอันสดใสให้แก่ยูมยองกรุ๊ป
เยี่ยมเลย งั้นก็กลับไปคุยกันได้แล้ว
- ได้! - ไปกันเถอะ
- ไปกันเลย - เร็วเข้าทุกคน
วิสัยทัศน์ของบริษัทเรา!
- ไปเถอะ - เร็วสิ
เดินเข้า
ทำยังไงดีเนี่ย
ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่า ต้องเขียนรายงานวิสัยทัศน์อะไรนี่ยังไง
จะเสนออะไรดี
เลิกบ่นแล้วลงมือเขียนได้แล้วน่า
เกริ่นถึงเรื่องที่ผ่านมา
ตอนปัจจุบันและวางแผนอนาคตข้างหน้าซะ
วาดฝันไว้ให้สูงแต่ก็ต้องอยู่กับความเป็นจริงด้วย
ฝันให้ไกล แต่ต้องลงมือทำจริงได้ด้วย
เข้าใจนะ เอาแบบนั้นแหละ
- คุณจองครับ - ครับ
แล้วไอเดียคุณล่ะครับ
- ให้ตายเถอะ - รีบๆ เลยครับ
ถ้ารู้ว่าจะเป็นแบบนี้ฉันไม่มาหรอก เซ็งเลย
นั่นสิคะ
ตารางเวลานั่นก็แค่ทำขึ้นมาหลอกๆ ต้องมาทำจริงซะงั้น
ไม่ใช่เวิร์กชอปสร้างความสามัคคีด้วยซ้ำ
- อย่างกับมาโดนลงโทษแน่ะ - เนอะ
รู้มั้ยว่าฉันมาทำไม เลขาคิม
คุณบอกว่ามาเพราะเลขายางนี่คะ
เปล่าหรอก ฉันไม่ได้มาเพราะเขา ฉันมาเพราะเธอ
เพราะเธอชอบปฏิเสธฉันอยู่เรื่อย
ฉันเลยคิดมาก ฉันทนอยู่บ้านไม่ได้
ฉันไม่อยากให้เธอเอาแต่คิดถึงหวานใจวัยเด็ก
ฉันเลยมาที่นี่ เธอจะได้คิดถึงฉันทุกวินาทีไปเลย
ฉลาดอะไรขนาดนี้นะเรา
เลขาคิม รู้มั้ยว่า จุดประสงค์ของเวิร์กชอปนี้คืออะไร
ทำให้คนในแผนกสามัคคีและสนิทกัน
เปล่า
ฉันมาเลื่อนขั้นจากกิ๊กมาเป็นแฟน
อะไรนะคะ
รอดูก็แล้วกัน หลังจากจบเวิร์กชอปครั้งนี้แล้ว
เธอจะต้องเป็นแฟนฉัน
จะต้องอะไรนะคะ
ฉันได้ยินรองประธาน บอกว่าคุณจะต้องเป็นอะไรสักอย่าง
- อ้อ ก็แค่เรื่อง... - เราจะเป็นทีมที่ดีกว่าเดิม
เราจะรวมเป็นหนึ่งเดียวหลังจากเวิร์กชอปนี้ เพราะว่าผมอยู่ที่นี่ด้วย
ค่ะ ใช่แล้วค่ะ
ไปกันได้แล้ว ทุกคนรออยู่
เอาล่ะนะครับ
เราจะเริ่มการนำเสนอวิสัยทัศน์แล้วนะครับ
ใครจะเริ่มก่อนครับ
ใครจะเริ่มก่อนดีนะ
โอเคๆ ขอเสียงปรบมือให้เธอหน่อยครับ
- เชิญคุณบงนำเสนอคนแรกได้เลยครับ - อะไรนะ
คือว่าฉันไม่ได้...
วิ...วิสัยทัศน์ของฉัน
ฉันเชื่อว่าถะ...ถ้าเราไม่ลืม จิตวิญญาณตอนที่เพิ่งเข้ามาใหม่ๆ
และเพิ่มความรู้สึก ทะ...ที่อยากจะทำอะไรให้สำเร็จ
มันก็จะช่วยพะ...เพิ่มรายได้ต่อปี
ถ้าจะพูดติดอ่างขนาดนั้นก็กลับมานั่งที่เถอะ
ค่ะ ขอบคุณค่ะ
ถ้างั้นผมขอนำเสนอวิสัยทัศน์ของผมครับ
นักจิตวิทยาชาวอเมริกาแมคเคลแลนด์ กล่าวไว้ว่า
ถ้ามนุษย์เคยรู้สึกภูมิใจในตัวเอง
หรือเคยได้รับรางวัลมาก่อน จากการประสบความสำเร็จในอดีต
ก็จะทำให้มีความต้องการ ที่จะประสบความสำเร็จมากขึ้น
โดยอ้างอิงจากทฤษฎีของแมคเคลแลนด์ เรื่องแรงจูงใจของมนุษย์
ผมจะพยายามอย่างที่สุดเพื่อลดพีพีเอ็ม และเพิ่มซีเอสไอ (ดัชนีชี้วัดความพึงพอใจของลูกค้า)
พีพีเอ็มคืออะไรเหรอคะ ฉันรู้จักแต่ทูพีเอ็ม
ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน แล้วซีเอสไอ ไม่ใช่หน่วยสืบสวนอาชญากรรมเหรอ
เพราะงั้น ผมจะเป็นทรัพยากรมนุษย์ ที่มีค่าของบริษัท
ที่จะพัฒนาและทำให้การวางแผนมีประสิทธิภาพ โดยใช้ความสามารถ
ในการวางแผนที่ไม่เหมือนใครของผม
นี่ไม่ใช่เวิร์กชอปที่คิดไว้เลย
อะไรนะครับ
ไม่มีอะไร ช่างมันเถอะ
ถ้างั้นต่อไปก็ผมผู้มีวิสัยทัศน์ ที่จบจากม.โซล จะทำการนำเสนอที่มีวิสัยทัศน์...
เดี๋ยวก่อนนะ
วิสัยทัศน์ไม่ใช่สิ่งที่จะใช้คำพูดสวยหรูอธิบาย
- แล้วต้อง... - แต่ต้องใช้
สายตา
พวกคุณมีเวลา 2 วินาที ที่จะสื่อสารวิสัยทัศน์ของพวกคุณ
โดยใช้สายตาของพวกคุณ สื่อสารมาให้ถึงผม
ถ้างั้นเริ่มได้เลยครับ
สายตาของเธอตอนนี้ คือวิสัยทัศน์เหรอ
นี่คือสายตาที่บอกว่าต่อไปก็จะรับมือกับ ความยากลำบากและความทุกข์
ก่อนจะออกไปค่ะ
ยอดเยี่ยมมากๆ
ถ้างั้นขอจบการนำเสนอวิสัยทัศน์ไว้เท่านี้
ต่อไปก็เป็นช่วงเวลาอิสระ
ไม่ใช่ค่ะ ตอนนี้เป็นเวลาที่จะต้องหาริบบิ้นกัน
- หาริบบิ้นเหรอ - ค่ะ
เป็นริบบิ้นที่เขียนคติพจน์ของบริษัทเรา และเอาไปซ่อนไว้บนภูเขาค่ะ
เราจะแบ่งทีมละสองคน
ทีมที่หาเจอมากที่สุดจะเป็นฝ่ายชนะไป
เหมือนเกมหาสมบัติค่ะ
ทีมละสองคนเหรอ
เอาล่ะ ถ้างั้นก็เริ่มกันเลย
ผมขอคู่กับเลขาคิม
ทำไมเป็นฉันล่ะคะ
ฉันอยากจะคุยเรื่องการเมือง สังคม เศรษฐกิจ
และตลาดโลกกับคู่หู ตอนปีนเขาน่ะ
ถ้าไม่ใช่เลขาคิม มีใครอยากคู่กับผมมั้ยครับ
เลขาคิมนี่แหละเหมาะสมที่สุด
- ใช่เลย - ใช่เลย
ถ้างั้น
เลขาคิมก็คู่กับรองประธาน
ตรงนี้เป็น 1 ทีม ตรงนั้นอีก 1 ทีม
และนี่อีก 1 ทีม
ถ้างั้นผมกับคุณพัค จะเป็นคนเอาริบบิ้นไปผูกไว้เองครับ
- เอาแบบนี้ล่ะครับ - ครับ
คุณบงเปลี่ยนชุดมาเหรอคะ
เซ็กซี่มากเลยค่ะ
ก็คุณโกมาด้วยนี่คะ
วันนี้ก็เลยยัดมา 3 ชั้นเลยค่ะ
แต่ว่าไม่ได้ใส่ที่เสริมก้นนะคะ
เพราะสะโพกฉันสวยอยู่แล้วค่ะ
ยัยพวกนั้นไปไหนกันหมดแล้ว
รอด้วยสิ
ถ้างั้น ยืนเป็นคู่
ตามที่แบ่งไว้เลยนะครับ
เลขาคิมมาทางนี้เลยครับ
คุณบงมาตรงนี้เลย
รองประธานครับ
นี่เป็นช็อกโกแลตที่มาจากใจของผม
ถ้าปีนเขาอยู่ แล้วรู้สึกไม่มีแรงก็เอามาทานนะครับ
ขอบคุณนะ
รางวัลสำหรับผู้ชนะวันนี้ นอกจากบัตรสมนาคุณแล้ว
ยังมีแท็บเล็ตอีกด้วย
สุดยอด
ถ้างั้น
เตรียมตัว
ไปได้
- คุณโกคะ - ไปสิ
- ไปเร็วๆ สิ - รอฉันด้วย
- ไปเลย ไปเลย - ไปเร็ว
- รองประธานสู้ๆ - สู้ๆ นะครับ
สู้ๆ
ไม่ง่ายอย่างที่คิดหรอกนะ
อยู่ไหนนะ
ทำอะไรอยู่ รีบๆ เดินสิ ผมอยากได้แท็บเล็ตนะ
ทำไมทำหน้าแบบนั้นครับ
คุณคิดว่าผมน่าสงสาร
เพราะว่าผมอยากได้ของรางวัลใช่มั้ย
ไม่ใช่ค่ะ
ฟังให้ดีนะครับ
ผมไม่ได้สนใจของรางวัล
แต่ผมกระหายที่จะได้เป็นผู้ชนะ
เพราะมันจะรู้สึกดีถ้าเราชนะ
โอเค ไปต่อกัน
ไม่ไหวแล้ว
นั่นริบบิ้นนี่
[ความปรารถนา]
ริบบิ้นนี่นา
เราหาเจอแล้ว
- อีกนิดค่ะ - ขึ้นไปผูกอะไรบนนั้น
หาเจอแล้ว
ทำอะไรคะ
จะปีนขึ้นไปเหรอ
ก็ใช่น่ะสิ ถ้าชนะก็จะได้แท็บเล็ตหรือไม่ ผมไม่สน แต่ผมต้องเป็นผู้ชนะ
ระวังด้วยนะคะ
ได้มาแล้ว ริบบิ้น
- หาริบบิ้นเจอแล้ว - ริบบิ้น
ได้แล้ว
สูงขนาดนี้เลยเหรอ
เดี๋ยวก่อนนะ
- คิมจีอาครับ - คะ
ช่วยหน่อย ผมลงไปไม่ได้ครับ
- อะไรนะคะ - มารับผมลงไปหน่อยครับ
ขอผมเหยียบลงไปหน่อยครับ
อะไรนะคะ จะเหยียบฉันลงมาเหรอคะ
เร็วครับ
- ว่าไงแม่ - คุณคิมจีอา
- ไม่ได้ยินเลย - คิมจีอาครับ
หนูอยู่ในเขา สงสัยจะไม่มีสัญญาณ
- อย่าวางไว้ตรงนั้นครับ - เดี๋ยวลงไปแล้วโทรหานะ
ทำไมถึงเอาสูทไว้ตรงนั้น
คิมจีอา คิมจีอาครับ คุณคิมจีอา
ให้ตายสิ
เอาสูทไว้ตรงนั้นได้ยังไง
อยากจะบ้าตาย
คุณคิมจีอา
ช่วยด้วยครับ
ช่วยด้วยครับ มีคนอยู่ตรงนี้
ช่วยด้วยครับ
ใครก็ได้ช่วยด้วยครับ
แม่จ๋า
วันนี้พ่อของฉันซื้อคาราเมลมาด้วย
ฉันเหลือไว้ให้พี่เยอะเลยนะ
พี่ๆ จะแย่งกินด้วยล่ะ
แต่มีโซปกป้องเอาไว้ให้พี่
พี่จะกลับมาหาฉันใช่มั้ย
ไม่ได้ลืมกันใช่มั้ย
ถ้าพี่มาหามีโซเร็วๆ ก็ดีสิ
พี่คะ ฉันลืมชื่อของพี่ไปแล้ว
นึกเท่าไหร่ก็ไม่ออก
ตอนนี้ฉันเขียนหนังสือเก่งแล้วแท้ๆ
แต่เขียนชื่อพี่ไม่ได้ เพราะจำไม่ได้
รีบมาบอกชื่อฉันอีกทีนะ
ตอนนี้มีโซกำลังทำอะไรอยู่นะ
เลขาคิม เรามาคุยเรื่องที่คุยกันค้างไว้ดีกว่า
- อะไรนะคะ - ฉันไม่ได้สารภาพรัก
เพราะว่าหึงหรืออยากเอาชนะอะไรทั้งนั้น
เธอเข้าใจผิด
[นักเขียนอีซองยอน]
มีเรื่องอะไร
ทำไมนายมารับโทรศัพท์ของมีโซได้ล่ะ
ก็อยู่ด้วยกันไง
อะไรนะ
ถ้าไม่มีเรื่องสำคัญอะไร ขอวางสายก่อนนะ
เรากำลังคุยเรื่องสำคัญกันอยู่
ทำอะไรของคุณคะ
บอกไปแล้วไง ว่าให้โฟกัสอยู่กับคนที่เธอชอบ
ฉันก็บอกไปแล้วไงคะ ว่าอยากตามหาความทรงจำ
แล้วไง
ก็จะเจอพี่ชายฉันไปเรื่อยๆ
เพื่อตามหาความทรงจำอยู่แบบนี้น่ะเหรอ
- ค่ะ - ต่อให้ฉันไม่พอใจก็ตาม
ค่ะ
อยู่ตรงนั้น
เลขายางสู้ๆ
เยี่ยมไปเลย ได้แล้ว
ได้แล้ว
ไปกันเถอะ
อะไรของคุณเนี่ย
คุณดูแข็งแรงจะตาย
จริงๆ ผมค่อนข้างบอบบางน่ะครับ
ยังจะมาอวดอีก
มองอะไรคะ
ฉันดูสวยขึ้นเมื่ออยู่ท่ามกลางเขาแบบนี้หรือไง
- แมลง - อะไรนะคะ
จะบอกว่าฉันเหมือนแมลงเหรอคะ
ไม่ใช่ครับ
มีแมลงอยู่ตรงนี้
ทำยังไงดี
แมลงเข้าไปในเสื้อแล้ว
- ทำไงดี แมลงเข้าไปแล้ว - เกิดอะไรขึ้นครับ
- ตายแน่ - ทำไมครับ
แมลงเข้าไปในเสื้อฉันค่ะ
ทำไงดีคะ
แล้วผม...
ทำไงดี
คือว่า
มีใครเห็นคุณคิมจีอาบ้างมั้ยครับ
- ไม่ค่ะ - ให้ตาย
ไปไหนของเขานะ
คุณอี
อยู่เฉยๆ เถอะ
ถ้าไม่ใช่ตอนนี้ เธอจะได้ใช้ร่ม
ราคาเก้าล้านวอนตอนไหน
สูทตัวนี้เป็นรุ่นลิมิเต็ดเลยนะ
ไปหาที่หลบฝนกันก่อนเถอะ
ถ้าป่วยขึ้นมาจะทำไงดี
ไม่เป็นไรค่ะ ฉันแข็งแรงกว่าที่คิด
ฉันหมายถึงตัวเอง ไม่ได้หมายถึงเธอ
ฉันกังวลว่าถ้าตัวเองป่วยจะทำยังไง
คุณขี้หนาวนี่คะ
ฝนจะหยุดตอนไหนกันนะ
เลขาคิม ไม่เป็นไรแล้ว
ไม่ต้องกลัวแล้วนะ
ไม่เป็นไรแล้ว
เอานี่ไป
กินนี่ แล้วก็หายใจเข้าลึกๆ นะ
พี่คะ หนูอยากกลับบ้าน
มีโซ หยุดร้องเถอะนะ
พี่จะซื้อของอร่อยให้นะ ถ้าเราหยุดร้อง
ของอร่อยเหรอคะ
อะ นี่ลูกอมคาราเมล
กินซะ แล้วก็หยุดร้องไห้นะ
สัญญานะ
กินให้อร่อยนะ
ขอบคุณค่ะ
รู้สึกดีขึ้นหรือยัง
ดีขึ้นเยอะเลยค่ะ
ดูเหมือนฝนจะหยุดแล้ว
เราค่อยๆ เดินลงกันมั้ยคะ
เอาสิ
หลังจากเหตุการณ์นั้น
ฉันก็พบว่าตัวเองกลัวแมงมุมค่ะ
เหตุการณ์ที่โดนลักพาตัวตอนเด็กน่ะค่ะ
ตอนนั้นนอกประตู
มีแมงมุมตัวใหญ่อยู่ค่ะ
เธอรู้มั้ยว่าถ้าเรากลับไป ที่ที่เราเคยไปตอนเด็กอีกครั้ง
ตอนที่เราโตแล้ว มันจะรู้สึกแปลกยังไง
ทำไมที่นี่มันแคบจัง
เล็กแค่นี้เองเหรอ
อะไรนะคะ
ตอนที่เราเป็นเด็กเรายังตัวเล็กอยู่ เพราะงั้นเราก็จะเห็นทุกอย่างใหญ่ไปหมด
เพราะงั้นแมงมุมที่เธอเห็นตอนเด็ก ก็เลยดูตัวใหญ่ไงล่ะ
ไม่ต้องกลัวอีกต่อไปแล้วล่ะ
คุณคิดแบบนั้นเหรอคะ
- เคยเลี้ยงหมามั้ย - ไม่เคยค่ะ
เมื่อนานมาแล้ว
ฉันเคยเลี้ยงโกลเด้น รีทรีฟเวอร์ด้วย
มันชื่อบิ๊กแบงแอนโดรเมด้าซูเปอร์โนวาโซนิค
ตอนที่คุณตั้งชื่อ คุณยังเด็กอยู่ใช่มั้ยล่ะคะ
ใช่แล้ว
บิ๊กแบงแอนโดรเมด้าซูเปอร์โนวาโซนิค เป็นหมาที่นิสัยดีมาก
มันไม่ค่อยเห่า แถมฉลาดสุดๆ
แล้ววันนึงบิ๊กแบงแอนโดรเมด้าซูเปอร์โนวาโซนิค...
มาเรียกมันสั้นๆ ว่า "บิ๊กแบง" มั้ยคะ
ไม่ได้นะ
แต่มันมีนิสัยแปลกๆ อยู่อย่างนึง
ถ้าให้กระดูกอัดกับมัน มันจะเอาไปฝังดินหมดเลย
ไม่ขุดขึ้นมาด้วย
เหมือนกับว่าลืมมันไปเลย
มีเรื่องที่ฝังใจจากกระดูกอัดหรือเปล่าคะ
ก็อาจจะนะ
บิ๊กแบงตายไปนานแล้ว
แต่กระดูกอัดที่มันฝังเอาไว้
ก็คงอยู่สักแห่งในสนามหญ้าข้างหน้านั่นแหละ
ฉันจำเป็นต้องขุดมันขึ้นมามั้ยนะ
ถ้าฉันเอามันมา
แล้วมันเสียหายหรือสลายไปแล้วล่ะ
ฉัน...
ไม่อยากให้เธอไปรื้อฟื้นความทรงจำที่เจ็บปวด
เพราะเหตุการณ์นั้น ครอบครัวฉันและพี่ชาย
ต้องทุกข์ทรมานมาหลายปี
ฉันกลัวว่าเธอน่ะ
จะต้องทุกข์ใจเพราะเรื่องนั้น
แต่ก็คงเป็นแบบที่เธอพูดแหละ ฉันหึง
ฉันเข้าใจว่าคุณรู้สึกยังไงนะคะ
แต่ว่า...
คุณก็รู้นี่คะ ฉันทำเพื่อครอบครัวมากกว่าเพื่อตัวเอง
แม้แต่งานที่ฉันเลือกทำ
ก็ทำให้ฉันต้องให้ความสำคัญกับคนอื่นมากกว่าตัวเอง
เพราะฉะนั้น
ฉันไม่คุ้นเลย เวลาที่มีคนมาทำอะไรให้ฉัน
แต่ในวันนั้น
วันที่เกิดเหตุการณ์เลวร้าย
พี่ชายคนนั้นปกป้องฉัน
นั่นเป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่คนอื่นทำเพื่อฉัน
หวังว่าคุณคงไม่เกลียดฉันที่ไปพบกับพี่ซองยอน
คนที่ดีกับฉันขนาดนั้นนะคะ
ไม่ว่าเธอจะอยากได้อะไร
ไม่ว่าเธอจะอยากรู้อะไร
ฉันจะปล่อยให้เธอรู้
เธอจะได้ทำทุกอย่างที่อยากทำ
ฉันจะยอมรับมัน
ฉันรับทุกอย่าง...
ที่เป็นเธอได้
[รักวุ่นๆ กับคุณเลขา]
บรรยากาศมันดูแปลกๆ นะคะ
ฉันอนุญาตให้เธอฝันถึงฉันได้
ถ้างั้นคืนนี้ ก็จะเป็นจูบที่หวานชื่น
ไม่อยากทำก็เลยไม่ทำงั้นเหรอ
ฉันก็อยากจะทำเหมือนกัน
- การจูบกันของคู่รัก... - ขอโทษครับ
ผมจะให้เขาทำมาให้ใหม่
นายปิดบังอะไรบางอย่างจากเลขาคิมอยู่ใช่มั้ย
เขาเป็นพวกขี้หนาวจะตาย
ฉันชอบฤดูหนาว
ตอนที่หลับตา บางครั้งก็เห็นพวกผีเหมือนกัน
ฉันจะต้องหายให้ได้
ฉันอียองจุน ไม่มีอะไรที่ทำไม่ได้
บทบรรยายโดย ไอฟลิกซ์ ประเทศไทย